Action 2/Kosovo.Blood.Theater.Project

Premiera: 18 janar 2007, ora 21:00 / Vendi: Biblioteka Kombëtare – Prishtinë, Kosovë

Koncepti Artistik & Regjia: Markus Zohner / Dramaturg: Jeton Neziraj / Koreografe: Lucía Baumgartner / Kompozitor: Gabriele Marangoni / Përkthyes & Bashkëpunëtor Artistik: Shota Bukoshi / Producent Ekzekutiv: Arben Zharku / Fotograf: Christophe Quirion / Drejtor Teknik & Dizajn i Ndriçimit: Martin Wieser / Asistent Teknik: Skender Latifi / Asistente Personale e Markus Zohner: Nora Jentzsch / Asistentë të Produksionit: Alban Makolli, Zoga Çeta, Bekim Guri / Video: FIZZO FILM (Lugano) / Koncepti i Hapësirës: Jacob Nassi / Producentë: Jeton Neziraj, Markus Zohner / Aktorët: Shengyl Ismaili, Adriana Matoshi, Edona Reshitaj, Arben Zharku, Shkelzen Veseli, Vedat Haxhiislami, Adrijan Biba / Valltare: Lucía Baumgartner / Muzikant: Gabriele Marangoni

Shtatë performues nga Kosova, tre performues nga Zvicra. Vallëzim, muzikë, tinguj, fjalë, tekste. Aktorë, muzikantë, valltarë dhe spektatorë vazhdojnë udhëtimin e eksplorimit të hapësirave të kujtimeve. Hapësira të së kaluarës, të së tashmes, të së ardhmes. Hapësira frike, hapësira dëshirash, hapësira lotësh, hapësira shprese, hapësira hakmarrjeje. Hapësira gjaku.

Pas > ACTION 1, e cila në dhjetor 2006 na çoi në dhoma të errëta, të rrezikshme dhe të ftohta nëntokësore, në > ACTION 2 kompania ka gjetur një hapësirë të qartë dhe të hapur për t’u ndarë mes performuesve dhe publikut.Një amfiteatër në zemër të Bibliotekës Kombëtare të Kosovës. Një hapësirë e ngulitur në trashëgiminë kulturore dhe intelektuale të Kosovës, një hapësirë e rrethuar nga libra dhe e mbështjellë me aromën e përjetshme të letrës, bojës, rafteve dhe pluhurit.

Megjithatë, nuk ka skenë. Njerëzit po mblidhen së bashku për të ndarë kohën dhe hapësirën.
Përsëri, nuk ka biletë hyrjeje për t’u paguar, nuk ka karrierë për t’u ndërtuar, nuk ka sukses për t’u arritur. Performuesit janë ulur mes publikut dhe afërsia e trupave është e destinuar të japë impuls. Asgjë nuk ekziston. Vetëm zemrat rrahin dhe gjaku rrjedh. Pastaj, nga larg mbërrin një tingull dhe bën që një trup të lëvizë. Trupi që lëviz fillon të pëshpërisë, dhe një trup tjetër reagon. Trupat bëhen zëra, zërat bëhen fjalë, fjalët bëhen tregime. Tregimet fillojnë të fluturojnë. Ato prekin zemrat, të cilat përsëri bëjnë që gjaku të rrjedhë, gjë që përsëri bën trupat të lëvizin, gjë që përsëri do të krijojë tinguj, fjalë, tregime. Gjaku pulsues duke u shndërruar në tregime të gjalla. Duke u shndërruar në tregime kujtimesh, hakmarrjeje, shprese. Duke u shndërruar në tregime gjaku, i cili është vetëm një fjalë tjetër për jetën.

Teatër